விதியின் வெளிப்பாடு

தக்தீர் எத்தனை வகை என்பதை அறிந்த பின்னர், சிறப்பான தக்தீர் வெளிப்படுவதற்கு மூலகாரணங்கள் உள்ளன என்பதை அறிவது அவசியம், இதனைப் புரிந்து கொள்ளாத காரணத்தினால்தான், நாம் செய்வதெல்லாம் இறைவன் செய்ய வைப்பதுதான் என்று சிலர் கூறத் தொடங்கி விட்டனர். இறைவன் ஒருவரை வலுக்கட்டாயமாக ஒன்றைச் செய்ய வைப்பதில்லை என்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை. இறைவனின் சிறப்பான விதிகள் இறங்குவதற்கு குறிப்பிட்ட விதிமுறைகள் உள்ளன. இந்த ஏமாற்றம் உண்மையில் கர்வத்தினால் ஏற்பட்டதாகும். அப்படிப்பட்டவர்கள், நாமும் சிறப்பானவர்கள்தாம். நம்மையும் இறைவன் வேலை செய்ய வைக்கிறான்

தக்தீரின் வகைகள்

விதி பிரச்னையை விரிவாக எடுத்துக் கூறுமுன் இன்னொன்றையும் கூற விரும்புகின்றேன். அதாவது தக்தீர் பல வகைகளில் இருக்கிறது. அவற்றில் நான்கு வகையை மட்டும் கூறுகிறேன்.

இவை சாதாரண மக்களோடு தொடர்புடையவையாக இருப்பதால் மக்கள் அவற்றைப் புரிந்து கொள்ளமுடியும். மேலும் அவற்றைப் புரிய வைக்கவும் முடியும்.

அவற்றில் ஒன்றுக்கு ‘தக்தீரே ஆம் தப்யீ’ என்று நான் பெயர் வைக்கிறேன்.

ஒவ்வொரு செயலையும் இறைவன் செய்ய வைக்கிறானா?

இந்த விதி விவகாரத்தால் என்ன பயன்? என்று அவர்கள் சிந்தித்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அவர்கள் அதனை சிந்திக்கவில்லை. பயன் பெறுவதற்குப் பதிலாக நஷ்டமடையும் விதத்தில் அவர்கள் இந்த விவகாரத்தை ஏற்றுக் கொண்டனர். அவர்கள் கூறுகின்ற வகையில் எவரெல்லாம் ஏற்றுக் கொள்வாரோ அவரெல்லாம் நஷ்டமே அடைவார்.

உதாரணமாக அவர்களில் ஒரு பிரிவினர், மனிதன் செய்வதெல்லாம் இறைவன் செய்ய வைப்பதுதான் என்கின்றனர். இப்போது நாம் கேட்கிறோம்: இது சரியென்றால், ஒரு புறம் இறைவனே தீமையிலும் தீமையான

விதி விவகாரத்தின் மீது சொல்லளவில் நம்பிக்கை கொள்வது போதாது.

இது குறித்து நான் விளக்கப் போகுமுன் ஒன்றைக் குறிப்பிடுவது அவசியமென கருதுகிறேன். முஸ்லிம்கள் ‘விதி விவகாரத்தில்’ அதிகமாக ஏமாற்றம் அடைந்துள்ளார்கள். வெறும் விதியின் மீது நம்பிக்கை கொண்டால் மட்டும் போதும் என்று நினைத்துவிட்டார்கள். ஆனால் உண்மையில் அதனைப் புரிவதும், அறிவதும் மிக அவசியம். ஏனெனில் இறைவன் அதனை ஈமானின் ஒரு நிபந்தனையாகக் குறிப்பிடுள்ளான். நம்பிக்கை கொள்வதற்கு அது கட்டாய விதியாக இருப்பதால், அது நமக்கு பயனுள்ளது என்பதும் தெரிய வருகிறது. இல்லையாயின் அதன் மீது நம்பிக்கை கொள்வது கட்டாயமாக்கப்பட்டிருக்காது. 

தவறான பெயரின் காரணமாக ஏமாற்றம்.

நான் ஆராய்ந்தவரை அவர்கள் இந்த விவகாரத்திற்கு தவறான பெயர் வைத்துள்ளனர். எனவே விதி பற்றிய விவகாரத்தில் சிக்கலும் குளறுபடியும் ஏற்பட்டு விட்டது. தவறான பெயர் வைப்பதனால் ஏமாற்றம் ஏற்பட்டு விடுகிறது. இவ்வாறு பலமுறை நிகழ்ந்துள்ளது.

உதாரணமாக, ஒருவர் நல்லடியார் என்று பெயர்பெற்று, அந்த நல்லடியார் மிகவும் தீய வேலையைச் செய்தார் என்று கூறப்பட்டால், கேட்பவர் இவர் என்ன கூறுகிறார்? என்று ஆச்சர்யப்படுவார். ஒருபுறம் இவர் அவரை

சூபிகளின் (இறைஞானிகளின்) கூற்று

இல்ம் (இறையறிவு) மற்றும் கத்ர் (இறை வல்லமை) இவ்விரண்டையும் புரிந்து கொள்ளாத காரணத்தால் இன்றைய சூபிகளிடம் பல வினோதமான எண்ணங்கள் பரவியுள்ளன. சில குறிப்பிட்ட வாக்கியங்களே இன்றைய சூபிகளின் வாயிலிருந்து வெளியாகின்றன. அவை இறை வணக்கத்தின் குறிப்பிட்ட அடையாளங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. அவற்றின் மூலமாக அறிவற்றவர்களை அவர்கள் பயமுறுத்துகின்றனர். அறிவுள்ள மனிதர் அவர்களின் பிடியில் சிக்கமாட்டார். இதுபற்றி நான் எனது சொந்த அனுபவம் ஒன்றைக் கூறுகிறேன். இது ஒரு நகைச்சுவையை விட குறைந்ததல்ல.

தீமை செய்வதிலிருந்து இறைவன் ஏன் தடுப்பதில்லை?

இந்த மனிதர் இந்த நேரத்தில் இந்த தீயவேலையை செய்வார் என்று இறைவனுக்குத் தெரிந்திருக்கும்போது அவன் ஏன் அந்த மனிதரைத் தடுப்பதில்லை? என்ற கேள்வி இங்கு எழுகிறது.

உதாரணமாக, இந்த மனிதர் திருடுவார் என்பது இறைவனுக்குத் தெரிந்திருக்கிறது என்றால், திருடுவதிலிருந்து அவரை அவன் ஏன் தடுப்பதில்லை?

சுந்தர் சிங் என்ற கொள்ளையடிப்பவர் ஒருவர் நம்மிடம் வந்து, நான் இந்த

இறையறிவையும், விதி விவகாரத்தையும் ஒன்றோடொன்று கலத்தல்

உண்மை என்னவெனில், தக்தீர் என்பது, நடப்பதெல்லாம் இறைவனே செய்ய வைக்கிறான்; நமக்கு இதில் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்று குறிப்பிடுபவர்களின் கருத்து வஹ்தத்துல் வுஜூத் எனும் (அத்வைதக்) கொள்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டதென்றும் அவர்களுக்கு இன்னொரு விவகாரத்தால் தடுமாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. மேலும் இதுவே முஸ்லிம்களை அதிக குழப்பத்தில் ஆழ்த்திவிட்டது. அதாவது, அவர்கள் இறையறிவையும், விதியையும் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைத்துவிட்டார்கள். ஆனால் இவ்விரு விவகாரங்களும் முற்றிலும் தனித்தனியானவையாகும். இதற்குரிய தெளிவான சான்று என்னவென்றால், இறைவனின் ஒரு பெயர் ‘அலீம்’

தலைவிதி பற்றி மக்கள் தவறாகப் புரிந்த நான்காவது வசனமும் அதன் உண்மை பொருளும்

நான்காவது வசனத்தின் சரியான

இவ்வாறே (விதிக்கு சான்றாக அவர்கள்) இந்த வசனத்தையும் எடுத்து வைக்கிறார்கள்:

மேலும் மூஸா கூறினார்: எங்கள் இறைவா! நீ பிர்அவ்னுக்கும் அவனுடைய சமுதாயத் தலைவர்களுக்கும் அவர்கள் மக்களை வழி கெடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக உலக வாழ்க்கையில் அலங்காரத்தையும் செல்வங்களையும் வழங்கியுள்ளாய். (10:89)

எல்லா செயலையும் இறைவனே செய்ய வைக்கிறான் என்ற சிந்தனைக்கு மறுப்பு

எவர்கள், மனிதன் செய்வதையெல்லாம் இறைவனே செய்ய வைக்கிறான்; மனிதனுக்கு அதில் எந்த அதிகாரமும் இல்லை என்று கூறுகிறார்களோ அவர்கள் தமக்கு சாதகமாக திருக்குர்ஆனிலுள்ள சூரா சப்பாத் அதிகாரத்தில் பின்வரும் வசனங்களை எடுத்து வைக்கிறார்கள்;

(வல்லாஹு கலககும் வமா தஹ்மலூன்)

அல்லாஹ்தான் உங்களையும் உங்கள் செயல்களையும் படைத்துள்ளான்.

விதியைப் பற்றிய முஸ்லிம்களின் தவறான கொள்கைக்கு அடிப்படை

ஆக, இது ஒரு குழப்பத்தை ஏற்ப்படுத்தும் முறையாகும். இதனையே ஹஸ்ரத் நபி(ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள். ஆனால் முஸ்லிம்கள் தடை செய்ததை கவனத்திற்கொள்ளாது மாபெரும் தடுமாற்றங்களை அவர்கள் அடைந்தனர். அவர்களில் சிலரோ தம் கொள்கைகளுக்கு யூனானி தத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டார்கள். சிலர் இந்தயாவிலுள்ள தத்துவவாதிகளின் கொள்கையை அதாவது, ‘வஹ்ததுல் வுஜூத்’ எனும் அத்வைதக் கொள்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டார்கள். இன்னும் சிலர் நாத்திகக் கொள்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டார்கள். இந்தியாவில் வஹ்ததுல் வுஜூத் எனும் அத்வைதக் கொள்கை மிகப் பரவலாகக்

தக்தீர் விவகாரத்தை புரிந்து கொள்ளாததன் விளைவு

இந்துக்களில் மறுபிறவிக் கொள்கை ‘விதி’ பற்றிய விவகாரத்தைப் புரிந்து கொள்ளாத காரணத்தாலேயே உருவானது. மேலும் இதனைப் புரியாததனாலேயே கிறிஸ்தவர்களிடத்தில் பாவ மன்னிப்புக் கொள்கை உருவாக்கப்பட்டது. முதலில் இறைவனின் கருணை எனும் பண்பு மறுக்கப்பட்டது. அதன் விளைவாக பாவ மன்னிப்புக் கொள்கை (அதாவது மனித பாவங்களுக்காக இயேசு பலியானவர் என்ற கொள்கை) உருவானது. மேலும் பாவ மன்னிப்புக் கொள்கையின் விளைவாக தேவ குமாரன் மற்றும் ஷரீஅத்தை சாபமாகக் கூறும் கொள்கைகள் உருவாயின. பின்னர் அதன்

விதி பற்றி வாக்குவாதம் செய்தல்

தக்தீர் மீது ஈமான் கொள்ளுதல் எவ்வளவு அவசியமென்றால், அதன் மீது நம்பிக்கை கொள்ளாதவரை ஒருவர் நம்பிக்கையாளராகவே ஆக மாட்டார் என்று ஒருபுறம் ஹஸ்ரத் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருக்கிறார்கள். இது வெறும் அழுத்தம் கொடுப்பதற்காக மட்டும் கூறவில்லை. மாறாக, இறை பண்புகளின் மீது ஈமான் கொள்ளுதல் ஈமானின் ஒரு பகுதியாகும் என்று திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது. அத்துடன் மறுபுறம் இன்னொரு கடினமான விஷயமும் உள்ளது. அதாவது, விதியின் மீது ஈமான் கொள்வது எவ்வளவு கடினமானதென்றால், அது பற்றி வாக்குவாதம் செய்தல் மனிதனை அழிவுக்குள்ளாகி விடுகிறது என்று ஹஸ்ரத் நபி (ஸல்) அவர்கள்

இறைவன் மீது நம்பிக்கை கொள்வதற்கு தக்தீரின் மீது நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.

திருக்குர்ஆனில் இது பற்றி தனித் தனியாக குறிப்பிடப்படாமல் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொள்வதிலேயே இணைத்துக் கூறப்பட்டுள்ளது. என்றாலும் ஹஸ்ரத் நபி (ஸல்) அவர்கள் இதனைத் தனியாக எடுத்துரைத்துள்ளார்கள். இறைவனின் பண்புகளை ஏற்றுக் கொண்டால்தான், அவனை உண்மையான முறையில் ஏற்றுக் கொண்டதாக ஆகும். அவ்வாறில்லாமல் இறைவனை மட்டும் ஏற்றுக் கொள்வதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை. அப்படிப் பார்த்தால் பல நாத்திகர்களும் இறைவனை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். ஏனெனில் ‘நாங்கள் இறைவனை நம்புவதில்லை என்று கூறுவது தவறாகும். நாங்கள் இறைவனை ஏற்றுக்கொள்கிறோம். ஆனால் அவன் வானவர்களை இறக்குகிறான்; நபியை அனுப்புகிறான்; அவன்

தக்தீர் ஈமான் கொள்ள வேண்டிய விஷயங்களுள் ஒன்றாகும்.

எவ்வாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் வேறு விஷயங்களை அவசியம் என்று கருதி அதில் அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவ்விஷயங்களை ஈமான் கொள்ள வேண்டிய விஷயங்களில் உள்ள ஒன்றாக சேர்த்துக் கொண்டார்களோ அவ்வாறே தக்தீரையும் சேர்த்துக் கொண்டார்கள் என்று சிலர் நினைக்கலாம். உதாரணமாக, ‘எவர் பிற சமுதாயத்தினரைச் சார்ந்தவராக தன்னை பறைச்சாற்றிக் கொள்வாரோ – அதாவது ஸய்யத் குடும்பத்தைச் சாராதவராயிருந்து, தன்னை ஸய்யத் என்று கூறுவாரோ அவர் முஹ்மின் ஆகமாட்டார்’ என்று ஹஸ்ரத் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். முஸ்லிமைக் கொலை செய்வது ‘குப்ர்’ ஆகும் என்றும் கூறியுள்ளார்கள். அவ்வாறே இன்னும் பல விஷயங்களைக் குறித்து, எவர் இவ்வாறு